HomeShop my closetPressContact meCopyright
9.3.16

TRAVEL: Betoverend Marokko door mijn ogen - deel 1 (met Malìn)


Daar gingen we dan. Op naar de Marokkaanse golven. De authentieke geuren en kleuren achterna, waar ik een jaar geleden zo intens verliefd op werd. Het land van poëzie en handgeschilderde aardewerkjes, van weelderige woestijnen tot aan streng gelovigen. Het land met die verbluffende cultuur, wat ik mis, maar ook koester.


“Waarom willen jullie niet mee in de taxi?”, vraagt de man ongeduldig. Inmiddels staan we al zo’n vijftien minuten te wachten op de bus. Geen idee wanneer ‘ie vertrekt, maar het maakt ons niet uit. We willen helemaal niet met de taxi. De lokale manier van leven spreekt ons aan en die willen we beter leren kennen. Dit tot grote ergernis van de mannen die zojuist om ons heen zijn gaan staan. Misschien is het voor hen ook wel een beetje gek. De Marokkaanse bevolking gaan per slot van rekening met de bus, niet wij. Nee, wij zijn toeristen. Meiden nota bene. Vijf oer-Hollandse van het soort, met Malìn als onze levende souvenir uit de lage landen. Lieve stralende, Malìn. In ‘t rondspringende, betoeterde, levensgenietende Malìn. Wat heb ik van je genoten.







Op reis gaan met iemand die je van te voren eigenlijk nog niet zo kent, is sinds kort een beetje mijn specialiteit geworden. Je moet weten, ik zit bij een boardsport vereniging in Utrecht (SPIN) en daar leer ik regelmatig nieuwe mensen kennen. Zo ging ik vorige zomer op vakantie met Thessa en Sacha, twee van mijn goede vriendinnen. Caro kende ik niet, maar Sacha wist wie Caro was, en dat bleek voldoende te zijn. Twee weken met elkaar in de auto. Twee weken met elkaar in de tent. Twee weken met elkaar in de zee. Voldoende materiaal voor een hechte vriendschap, die tot de dag van vandaag nog bestaat.

Malìn was weer even een nieuw hoofdstuk. Eentje met vooral heel veel kleur. O, en avontuur. Maar ook met diepe dalen. Momenten om voor altijd te onthouden. Ik leer van je. Hoe knap het van je is om je voor iedereen open te stellen, de momenten waarop die prachtige dankbaarheid van je naar voren komt en hoe je altijd maar geniet van alles en iedereen. Gewapend met een grote glimlach. Met die wilde grijns op je gezicht. Altijd en overal.

Bedankt lieve Malìn dat je onze souvenir wilde zijn. Ik heb nog lang geen genoeg van je.




[Dit is deel 1 van mijn Marokko reeks, waarin mijn vriendinnen de hoofdrol spelen. Zij inspireren mij, lopen hand in hand met 't land waardoor we reizen en de avonturen die weer hier meemaken. Duik mee in mijn reis door Marokko met Sacha, Malìn, Renate en Caro]



3 opmerkingen:

Thank you!